Deve miyim, kuş muyum.. Bilmiyorum. Bazen derin kumlara gömülü ben, Bir bakıyorum gökyüzündeyim. Bazen uzaklara dalıyorum, Düz bir yol muyum yokuş muyum Bilsem ne değişir bunu da bilmiyorum, Senin gölgende, bir hüzündeyim. Hep doğruydum, öyle sandım Seni tanıyana kadar ben daha nahif bir insandım Ben annemin uğuruydum sevgilim. Seni de öyle sandım Bazen bir deve gibi ağır, Hörgüçleri alelade dolu Bazen bir kuş gibi hafif Belli olmaz sağı solu Takmayayım diyorum bir isim de şu lanet duyguya...

İnsanların zaten sık sık birbirleri arkasından konuştuklarını biliyordum elbette, Ama bunlar ın yaptığı, sanki kendileri çok iyi insanlarmış da, dünyanın kalanını eleştirmek üzere özel olarak seçilmişler gibi, herkesin hakkında özellikle tiksindirici bir tavırla konuşmaya dönmüştü. Çoğunu kıskanıyorlardı. Kimseyle iyi geçinip övmek için tanışmazlar, herkes hakkında kötü bir şey bilirlerdi. Maksim Gorki, otobiyografik romanlarından ikincisi olan "Ekmeğimi Kazanırken" isimli (aslında bir diğer...

Olumsuz Enerjiyi Olumlu Yönde Kullanma & Duygu ve Düşünceleri Yönetmek Üzerine Tecrübelerim