Çift Portresi - Akışta Birlik

Bu resimdeki detaylar çiftin kendisine dair bilgi vermesine gerek kalmadan, kendilerini tanıdığım için kendim içimden geldiği gibi çizmem ve boyamam sonucu oluşturulmuştur. Resmin hikayesi aşağıdaki gibidir. 
 
Farklı iki ülkede ve kültürde doğan iki insan, bambaşka bir ülkede tanışır, birlikteliğe karar verir. Kucaklaştıkları o anda, bulundukları iki ayrı alemin kapıları birbirine aralanır.İki ruhun birbirini hem tamamlaması hem de özgürleştirmesinin anlatımıdır bu resim. Merkezdeki kırmızı S harfi, iki kişinin de baş harflerini  sarılmanın gövdesine koyar ve bu portreyi çifte özel kılar. 
Kadının içinde açan çiçeğin capcanlı yaprakları, onun içindeki yaşam coşkusunun ve şefkatin dışavurumunu simgeler. O, hayata her zaman öyle bakar ki, bir gün yeniden açmaya hazırlanmaktır her düşüşü (burada bahsedilen düşüş, kadının resmin yapıldığı sırada yaşadığı ruhsal çöküşten beslenir). 
Erkeğin ise duvarları vardır, onun taşıyor olduğu için kendine ait olduğunu düşündüğü benlik duygusu, yetiştirilirken sessizce ördüğü savunma mekanizmasını çağrıştırır bize. Fakat o duvarların dibinde, alışılmışın dışında bir yerden, doğar güneş. En sıcak ve en büyük ışık huzmesinde, kadının renginden almıştır özünü.  
Adamın kadını sarmalayısı, ona güvenin, sığınılabilirliğin ve tamamlanmışlığın sessiz bir beyanı haline gelir. Bu anı güzelleştiren "Kadın", ve fakat bu anı var eden "Erkek"tir. 
Bizi belirlediğini sandığımız sınır çizgilerimiz (burada atıfta bulunan şey, kadının çiçek yapraklarının aslında çizgilerle sınırlandırılmış olması ancak boyanın çizgilerin dışına taşmış olmasıdır), bizi aşan renklerimizin ardındaki belli belirsiz sınırlarımızdır. Bunlar, ilişkide iki ruhun birbirine karışırken benlik çizgilerini hala fısıldayan kırılgan hatıralar taşısa da, bu kusurlu çizim, aslında tamamlanmanın kendi kusursuzluklarından beslenmediğini, aksine partnerinle bir bütünü oluşturmak üzere kendi sınırlarını da yeniden belirleyebilmenin gerekliliğini vurgular.