Çift Portresi - "İki nefes, bir inci / 10 yıl, bir yol"

Bazı hikâyeler bir varış noktasına değil, zamanın içinde yavaşça birbirine yaklaşan iki hayata aittir.
Bu tabloda on katmanlı bir deniz kabuğu, birlikte biriken on yılın sessiz izini taşır. Kabuğun içinde saklı inci ise bu yolculuğun özüdür: zamanla, sabırla ve birbirine tutunarak oluşan bir birliktelik.
İki ayrı gökyüzünün altında güneş ve ay, deniz ve orman, yıldızlar ve uzak yollar aynı hikâyede buluşur. Aralarından geçen kırmızı ip, seçilmiş bir bağı; bedenlerdeki farklı dokular ise iki insanın dünyaya ve yakınlığa dair farklılıklarını anlatır. Bazen bir zeytin dalı korur, bazen bir lotus açılır, bazen de iki kalbin atışı aynı yerde buluşur.
Tablonun en sessiz ayrıntılarından biri olan kusurlu çizgiler ise belki de en insani olanıdır. Çünkü burada anlatılan kusursuz bir hayat değil; farklılıklarına rağmen birbirine yer açmayı bilen iki insanın hikâyesidir.
Ve bütün bu sembollerin merkezinde, katman katman oluşmuş o inci durur:
Birlikte geçirilen zamanın, birbirinin nefesi olmanın ve her defasında yeniden seçilen bir “biz”in özü.
 
Resmin tamamına bakıldığında, bütün bu parçalar birbirinden bağımsız görünemez. On katmanlı deniz kabuğu zamanı taşır.Kırmızı ip bağı.Dikiş seçimi.Kalp atışları ve gizlenmiş ağızlar ortak dili.Güneş ve ay farklılıkların içindeki dengeyi.Yıldızlar iki ayrı bakışı.Lotus ve balık pulları iki farklı yakınlık biçimini.İnsan siluetleri sosyal dünyayı.Zeytin dalı kök salmayı ve değerleri.Kutup Yıldızı yönü.Oksijen imgeleri birbirinin nefesi olmayı.Deniz ve orman iki ayrı ruh halini.Ve bütün bunların ortasından çıkan inci, geriye kalan her şeyin özünü. Resimde, ilk bakışta fark edilmeyebilecek ama en anlamlı detaylardan biri  çizimlerin kusurlu olmalaridir. Bazı çizgiler, şekiller ve yıldızlar birbirinden farklıdır; hiçbir detay tamamen simetrik ya da kusursuz değildir. Çünkü bu kusurlar bir eksiklik değil, resmin vermek istediği mesajın bir parçasıdır. İnsan, hayal ettiği bir şeyi zihninde en güzel haliyle tasarlayabilir; ancak onu hayata, söze ya da bir çizgiye dönüştürdüğünde, güzellik kusursuzluktan bağımsız bir anlam kazanır.Bu resim de mükemmel bir hayatı değil, tüm farklılıkları ve küçük kusurlarıyla anlam kazanan bir birlikteliği anlatır.